Nooit gedacht dat we hier, op dit moment, zouden staan om afscheid te nemen van jou.
We leerden jou in de Chiro kennen als een eigenzinnige, verstandige kerel. Niet altijd even stipt, beetje bang om vuil te worden, absoluut niet de standaard chirojongen.
Maar doorheen je chirocarrière heb je ons allemaal in positieve zin verbaasd: originele, soms bizarre spelletjes/toneeltjes met geopolitieke ondertoon, een leidersfiguur die geen schrik had om zijn mening te geven, een groepsmens die het op zich nam om de leidingsploeg dichter bij elkaar te brengen, een verantwoordelijke leider waar menig lid naar opkeek.
Onze vriendschap werd steeds hechter door de talloze uitstappen, reizen of wandelingen waar jij vaak de drijvende kracht achter was. Van een pretparkbezoek tot een dagje naar zee tot een citytrip: jij nam ons op sleeptouw. Alles steeds tot in de puntjes voorbereid om zelfs de simpelste dingen legendarisch te maken.
Wanneer het stof is neergedaald, zullen de ontelbare herinneringen overblijven. Je bent voor elk van ons een buitengewone vriend die de tijd nam voor een diepgaand gesprek over het leven, een politiek debat of een filosofische discussie. Geen schroom om op bekenden of onbekenden af te stappen en gevraagd of ongevraagd je mening te delen. Je nam het leven in handen, durfde te praten en had voor alle moeilijkheden een positief plan om die te overwinnen en om er zelf sterker uit te komen.
Mika, merci voor alles.
Ons leven gaat voort… Weet dat jij er op elke gelegenheid zal bij zijn. Wij houden u in leven, wees daar maar zeker van. Door aan je terug te denken of gewoon door zelf wat meer Mika te zijn.
Verder leven in de harten die je achterlaat, is niet sterven!
Vaar-wel vriend,
Bernd, Jaan, Jeroen, Maxime, Simon, Wietse,
4 januari 2025
Liefste Michaël,
Al 3 weken ben ik sprakeloos en vol ongeloof. Woorden kunnen niet beschrijven hoe groot het gemis is dat je achterlaat.
Je bent een van de meest intelligente personen die ik ken. En bijzonder humoristisch.
Ons verhaal samen begint al vanaf mijn eerste dag op deze planeet. Wij zijn een clan van 8 samen met onze ouders, jouw broer Sébastiaan en mijn zus Thaïs.
Ons leven voelt als een eiland , eentje van acht bewoners. We delen zo veel herinneringen op dat eiland en die zijn onmogelijk samen te vatten maar ik doe toch een poging.
Ik heb alleen maar positieve herinneringen aan Michaël, graag wil ik een anekdote met jullie delen.
Michaël gaf mij een boek “De kracht van het nu”, van Eckhart Tolle. Na het eerst even te laten liggen besloot ik afgelopen september om het boek te beginnen lezen. Michaël heeft doorheen het boek verschillende passages aangeduid en in het midden van het boek had hij een briefje gestoken waarin hij mij persoonlijk feliciteerde dat ik al tot in de helft van het boek was geraakt en daarom toch over een zeker doorzettingsvermogen beschikte. Hilarisch en typisch Michaël.
Céleste, 4 januari 2025
Los van de vele uitjes die wij deden, zetten wij elk nieuw jaar tot voor kort samen in. Hét event van het jaar. Céleste en ik konden vaak zelfs niet slapen de dag ervoor, want jij had ongetwijfeld weer een topplan voor de avond uitgedacht waar we alledrie in meegevoerd zouden worden. En ja hoor, elke keer opnieuw kwamen de beste ideeën uit jouw geniale brein.
We hebben een paar blockbusters gedraaid met onszelf in de hoofdrol, een club gebouwd op zolder, een paar topcasino's uitgebaat, waar jij de hoofdact was aan de blackjack, (je moest ons dat allemaal uitleggen want wij hadden geen idee wat we deden) en ook presenteerden we samen het journaal, met Wim De Vlinder.
Ik kijk naar je op Michaël, want niemand bracht me bij een gesprek zoveel bij zoals jij, wat ga ik dat missen. Merci om zo fijn en inspirerend te zijn, ik wilde je vooral nog heel veel vragen want jij was de slimste.
Je bent mijn oudste vriend en dat blijf je voor altijd. Groot worden, dat hebben we samen gedaan, en daar ben ik heel dankbaar voor.
Voor altijd met acht, dikke dikke kus.
Thaïs, 4 januari 2025
Beste Michaël,
In het masterjaar bij UGent in 2017 leerde ik je kennen. Het klikte meteen: je kennis over de Amerikaanse binnen- en buitenlandpolitiek en je interesse in economie lieten een indruk op ons achter. Tijdens de springuren vulden we dan ook onze tijd met gesprekken over de wereldpolitiek en onze eigen leefwereld. Tijdens de lessen vonden professoren een kritische, maar respectvolle debater in jou terug. Op een dag kwam je te laat in de les binnengewandeld (door een vertraagde trein) met een hoofdkussen in je hand. Je bleef die avond namelijk ergens op een kot slapen. Professor Sven Biscop keek je verbouwereerd aan, waarop je plechtig beloofde het kussen niet te gebruiken tijdens zijn college 🙂 De zaal lag plat van het lachen, en ook de professor kon de snelle opmerking wel smaken.
Nadat we afstudeerden, hielden we contact. Ik weet nog dat je graag de journalistiek wilde inrollen en ook een tijdje meedraaide op redacties. Vaak maakte je me attent op een lezing die ergens plaatsvond, en ook daar konden sprekers rekenen op jouw slimme vragen. Waarom het slimme vragen waren? Omdat de sprekers na het debat en de vragen gewoon aan de toog met jou en mij stonden te praten, en jou bedankten voor de interactie. Zo herinner ik je me, en vandaar mijn gevoel van dankbaarheid. Ik ben blij dat we na al die jaren nog contact hadden. In oktober zag ik nog een interessante lezing op de agenda staan waarvoor ik je wou uitnodigen. Helaas paste die niet in mijn agenda, waardoor ik het plan liet varen. Daar heb ik enorm veel spijt van. Ik kijk dus terug op de laatste keer waarop we pasta gegeten hebben in Gent, recht tussen twee groepen van vrouwen die hun vrijgezellenavond daar vierden. Luid, luider, luidst, maar het kon je niet deren. Je legde me je laatste nieuwe plannen uit.
Je was een uitzonderlijk intelligente kerel, altijd goedlachs. Tussen het verdriet trek ik me op aan de vriendschap die we hadden en hebben.
Met het allergrootste respect voor jou, Michaël, oprecht bedankt voor de tijd samen.
ps: het mooie cadeau dat je voor mijn zoontje kocht, staat nog steeds op de kast in zijn kamer.
pps: ik heb onze vriend van de Ugent, Tom, ook even ingelicht. Hij wil jou graag een laatste groet brengen op 4 januari
Michiel, december 2024